بهانه گیری

بهانه گیری یک رذیله اخلاقی است. گاهی فردی از قبول حقیقت واهمه دارد. مثلا ضعف درونی دارد و می داند نمی تواند حقیقت را بپذیرد. چرا که در صورت پذیرفتن آن حقیقت ضعف درونی اش آشکار می شود. بنا بر این شروع به بهانه گیری می کند.

مثلا دانشجو یا دانش آموزی می خواهد ادامه تحصیب بدهد و به او می گوییم فلان رشته را انتخاب کن . او خود می داند که رشته خوبی است و این را می داند که باید برای رسیدن به موفقیت در آن رشته تلاش زیادی بکند ولی شخص مورد نظر ما تنبلی ذاتی دارد و نمی خواهد دست از تنبلی اش بردارد بنا بر این شروع به بهانه گیری می کند.

بعضی اوقات باور می کنیم که اگر شرایط فراهم شود مثلاآن دانشجو یا محصل به رشته ای که می دانیم مناسب او است خواهد رفت و هر بهانه ای که می آورد سعی می کنیم برطرف کنیم ولی اشکال از همان ضعف درونی است که فرد نمی خواهد ابراز کند. حتی اگر تمام بهانه های او را هم رفع کنیم باز آنقدر می گردد تا بهانه ای جدیدتر پیدا کند.

/ 0 نظر / 30 بازدید